Gay bashing/bullying

19/2/10

Gay bashing/bullying

τοῦ Νίκου Θεοδώρου, δημοσιεύθηκε στὸ Screw #4

Εἶναι πάντα λάθος νὰ κρίνουμε μιὰ ἐποχὴ μὲ τὰ δεδομένα τῆς δικῆς μας. Ἐμεῖς μεγαλώσαμε σὲ ἐποχὴ ποὺ οἱ μόνες πηγὲς γνώσεων ἦταν οἱ γονεῖς μας καὶ τὸ δημόσιο σχολεῖο. Πολλοὶ ἐξ ἡμῶν δὲν διανοούμασταν κὰν ὅτι ἤμασταν γκέι στὴν ἐφηβεία μας. Σήμερα οἱ νέοι, βιώνοντας τὸν πλοῦτο τῶν διαθέσιμων διαδικτυακῶν πληροφοριῶν, ἀναγνωρίζουν τὴ σεξουαλικότητά τους ἀπὸ μικροί.

Κάποια πράγματα, ὅμως, δὲν ἄλλαξαν πολύ. Ὅπως καὶ τότε, ἔτσι καὶ τώρα οἱ νέοι γαλουχοῦνται μὲ τὴν ἀρχὴ ὅτι ἡ ἐξωστρέφεια, ἡ δυναμικότητα καὶ ἡ πρωτοβουλία εἶναι προϋποθέσεις γιὰ νὰ γίνῃ κάποιος «ἄνδρας». Ἡ κορύφωσι, δέ, τοῦ «ἀνδρισμοῦ» ἔρχεται ὅταν οἱ παραπάνω ἰδιότητες διοχετευθοῦν μέσῳ τῆς βίας.

Τὸ νὰ ὑφίσταται ἕνα ἀγόρι βία, λ.χ. μέσῳ τῶν καψονιῶν τοῦ στρατοῦ, τοῦ σχολείου καὶ τῆς κατασκήνωσης θεωρεῖται βῆμα πρὸς τὴν «ὡρίμανσί» του. Τὸ νὰ ἀσκῇ τὸ ἴδιο βία, εἴτε δέρνοντας τὰ ἄλλα παιδιὰ στὸ σχολεῖο εἴτε πυροβολώντας τὰ παιδιὰ στὴν πλατεῖα Ἐξαρχείων ὅταν μεγαλώσῃ καὶ γίνῃ μπάτσος, θεωρεῖται ἐπιβεβαίωσι ἐπιτυχίας τῆς ἴδιας διαδικασίας ὡρίμανσης.

Τί σχέσι ἔχουν αὐτὰ μὲ τὸ θέμα μας, ποὺ εἶναι ἡ καταπίεσι τῶν γκέι ἐφήβων; Τεράστια. Εἶναι αὐτὴ ἀκριβῶς ἡ λογικὴ ποὺ ἀπαγορεύει στοὺς γκέι ἐφήβους νὰ ἀναζητήσουν ὁμόφυλο σὲξ μὲ μεγαλύτερούς τους, ἀφοῦ οἱ μεγαλύτεροι θὰ τοὺς μυήσουν σὲ μιὰ σεξουαλικὴ λογικὴ ποὺ δὲν περιλαμβάνει βία, ἀλλὰ σεβασμὸ καὶ ἀγάπη, μὲ ἀποτέλεσμα οἱ ἔφηβοι νὰ μὴν γίνουν «ἄντρες» κατὰ τὴν πατριαρχικὴ κυρίαρχη λογική.

Εἶναι αὐτὴ ἀκριβῶς ἡ λογική ποὺ εὐθύνεται γιὰ τὴν παρενόχλησι νέων ποὺ εἶναι ἢ ποὺ θεωρεῖται ὅτι εἶναι ὁμοφυλόφιλοι (gay bashing/bullying). Οἱ «ἀρρενωποὶ» (καθ' οἱαδήποτε αὐθαίρετη ἔννοια) νέοι προσβάλλουν, βρίζουν, ταλαιπωροῦν τοὺς «θηλυπρεπεῖς» (κατὰ τὴν ἴδια ἔννοια) συνομηλίκους τους, ἐνῷ οἱ «ἀρρενωποὶ» ἐνήλικες παρακολουθοῦν, εἴτε νίπτοντας τὰς χείρας, εἴτε ἐνθαρρύνοντας τοὺς πρώτους.

Εἶναι, ὁλοφάνερα, αὐτὴ ἀκριβῶς ἡ λογικὴ ποὺ ἀποκλείει τὴ σεξουαλικὴ ἐκπαίδευσι στὸ σχολεῖο, ἰδίως μὲ ἰσότιμη ἀντιμετώπισι ὁμοφυλοφιλίας καὶ ἑτεροφυλοφιλίας. Φυσικά. Ἂν οἱ νέοι μάθουν ὅτι τὸ φύλο καὶ ἡ σεξουαλικότητά τους μπορεῖ νὰ μὴν στηρίζεται στὴ βία, ἀλλὰ στὸ σεβασμὸ καὶ στὴν ἀγάπη, τότε ὁλόκληρη ἡ ἔννοια τοῦ «ἀνδρισμοῦ» θὰ καταρρεύσῃ ὡς χάρτινος πύργος. 

Κι ὅμως, ἡ σημερινὴ καθημερινὴ ζωὴ (μέρος τῆς ὁποίας εἶναι οἱ συνεντεύξεις ἐφήβων ποὺ σᾶς παρουσιάζουμε σ' αὐτὸ τὸ τεῦχος) δείχνει πὼς τὰ πράγματα βελτιώνονται. Οἱ νέοι γκέι, ὁπλισμένοι μὲ τὶς διαδικτυακὲς πληροφορίες ποὺ βρῆκαν τὸ χῶρο τους στὴν βραδέως φιλελευθεροποιούμενη κοινωνία μας, δίνουν μάχη μὲ τὰ ἐπιβαλλόμενα στερεότυπα ἀνακαλύπτοντας τοὺς ἑαυτούς τους. Εἶναι ἡ ὥρα τους νὰ κάνουν μερικὰ μακροβούτια στὴ θάλασσα τῆς διάνοιας καὶ νὰ γυρίσουν μὲ τὸ θησαυρὸ τῆς αὐτογνωσίας. Τοὺς ἐμπιστευόμαστε τὴ γνῶσι; 

Ἀναπαλαίωσι τώρα!

Άρθρο 347 ποινικού κώδικα, παράγραφος 1: Η παρά φύση ασέλγεια μεταξύ αρρένων που τελέστηκε: α) με κατάχρηση μιας σχέσης εξάρτησης που στηρίζεται σε οποιασδήποτε υπηρεσία. β) από ενήλικομε αποπλάνηση προσώπου νεότερου από 17 ετών ή από κερδοσκοπία τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών.