11/4/2007
Ὅπως εἴπαμε καὶ σὲ προηγούμενη δημοσίευση, ὁ Σπύρος Ντόβας εἶναι μέλος τοῦ νέου κόμματος «Φιλελεύθερη συμμαχία» καὶ ὑποψήφιος βουλευτὴς στὸ ὑπόλοιπο Ἀττικῆς στὶς προσεχεῖς βουλευτικὲς ἐκλογὲς (ὅποτε γίνουν αὐτές). Ὁ κ. Ντόβας δέχθηκε νὰ ἀπαντήσει σὲ μιὰ σειρὰ ἐρωτήσεων καὶ νὰ ἐξηγήσει τὶς θέσεις τοῦ κόμματός του, ὅπως αὐτὲς διατυπώνονται στὴν ἱδρυτικὴ διακήρυξη τῆς ΦΣ, σύμφωνα καὶ μὲ τὶς προσωπικές του ἀπόψεις, ἐν ἀναμονῇ τοῦ συνεδρίου τους.
1. Τί περίπου πρεσβεύει ἡ φιλελεύθερη ἰδεολογία γιὰ τὴν οἰκονομία; Ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία ἔχει συνδέσει τὶς φιλελεύθερες προτάσεις μὲ αὔξηση τῆς ἀνεργίας, μείωση τῶν ἀποδοχῶν καὶ τῶν «κεκτημένων δικαιωμάτων» (διάφορα ἐπιδόματα, περιορισμοὺς στὶς ἀπολύσεις κλπ) μὲ ἀποτέλεσμα τὴν πτώση τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου. Ἐσεῖς τί ἀπαντᾶτε σ᾿ αὐτοὺς τοὺς φόβους;
Είναι αλήθεια ότι η φιλελεύθερη ιδεολογία είναι κατασυκοφαντημένη στην Ελλάδα, και αυτό απετέλεσε έναν από τους κύριους λόγους που αναλάβαμε την πρωτοβουλία ίδρυσης ενός φιλελεύθερου κόμματος.
Οι φιλελεύθεροι θεωρούν ότι μια οικονομία που λειτουργεί μέσα σε ένα ελάχιστο ρυθμιστικό πλαίσιο μπορεί να παράγει ευημερία για τα μέλη της και να καλύψει με βέλτιστο τρόπο τις ανάγκες τους και τις προτεραιότητές τους. Αντίθετα, η επιβολή «στενού» κανονιστικού πλαισίου στην οικονομία, ακόμη και αν γίνεται με φαινομενικά αγνές προθέσεις, οδηγεί την οικονομία σε τέλμα, με υψηλά ποσοστά ανεργίας, χαμηλή ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα. Μια φτωχή, «αυτιστική» οικονομία δεν μπορεί να παράγει το πλεόνασμα που απαιτείται για την άσκηση αποτελεσματικής κοινωνικής πολιτικής, και αυτό μαθηματικά εξωθεί τα ασθενέστερα οικονομικά στρώματα (διάβαζε: τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους μας) σε εγκλωβισμό και εξαθλίωση.
Ας μην πάμε μακριά. Είναι πολύ εύκολο να δείτε γύρω σας εδώ στην Ελλάδα την καχεξία του «παραγωγικού» μας μοντέλου, την δυσμενή θέση που βρίσκονται οι ελληνικές επιχειρήσεις απέναντι στον διεθνή ανταγωνισμό με αποτέλεσμα να χάνονται με αυξανόμενους ρυθμούς θέσεις εργασίας. Την ανεργία αυτή αυτοκαταστροφικά προσπαθούμε να απορροφήσουμε γιγαντώνοντας τον Δημόσιο Τομέα, γεγονός που μας εγκλωβίζει ακόμα περισσότερο στον φαύλο κύκλο. Δανειζόμαστε για να καλύπτουμε όλην αυτή την αναποτελεσματικότητα, χωρίς ουσιαστικά να βελτιώνουμε την θέση μας. Την ίδια στιγμή άλλες χώρες στην Ευρώπη σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα κατάφεραν από πολύ πίσω μας να έχουν βρεθεί πολύ μπροστά μας. Τα παραδείγματα αυτά νομίζω δείχνουν τον δρόμο και είναι αρκετά για να κατευνάσουν τις ανησυχίες που προκαλεί η δεσπόζουσα κρατικιστική επιχειρηματολογία.
Σχετικά με τα κεκτημένα δικαιώματα στα οποία αναφέρεστε, θα ήθελα να προσκαλέσω τους αναγνώστες σας να σκεφτούν ποιοι κατά μείζονα λόγο τα απολαμβάνουν και στις πλάτες ποιων είναι θεμελιωμένα… ειδικά τώρα που πλησιάζει για πολλούς η περίοδος υποβολής φορολογικών δηλώσεων.
2. Ἡ παιδεία θὰ μποροῦσε νὰ χαρακτηριστεῖ ὡς ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ σημαντικὰ ζητήματα τῆς προηγούμενης καὶ τῆς φετεινῆς χρονιᾶς. Ποιά εἶναι ἡ γνώμη σας γιὰ τὴ σχέση ἐκπαιδευτικῶν ἱδρυμάτων (διαφόρων βαθμίδων) καὶ κράτους;
Η παιδεία αποτελεί ακρογωνιαίο ζήτημα για τους Φιλελεύθερους, και η Φιλελεύθερη Συμμαχία έχει τοποθετηθεί στην πολιτική της διακήρυξη επί της σχέσης του κράτους και της εκπαιδευτικών ιδρυμάτων ως εξής: «...απόλυτη ανεξαρτησία (οικονομική, διοικητική, εκπαιδευτική) των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων όλων των βαθμίδων από το κράτος.»
Το συνέδριό μας που θα γίνει στις 28-29 Απριλίου θα επεξεργαστεί και εκδώσει και τις σχετικές προγραμματικές μας θέσεις.
Σε ότι με αφορά, υποστηρίζω την απόλυτη ανεξαρτητοποίηση της παροχής υπηρεσιών εκπαίδευσης από το κράτος. Δεν σας κρύβω ότι τρέφω μεγάλη υποψία απέναντι στις προθέσεις της κρατικής εξουσίας να ελέγξει την Παιδεία. Και εθλίβην όταν διάβασα τις προγραμματικές θέσεις του ΠαΣοΚ επί του θέματος, όπου η επιχειρηματολογία υπέρ της αναγνώρισης των λειτουργούντων τριτοβάθμιων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων ήταν ότι έτσι θα δοθεί η δυνατότητα στο κράτος να ελέγξει την λειτουργία τους!
Αν το κράτος κόπτονταν μόνον για την δυνατότητα πρόσβασης στην εκπαίδευση των οικονομικά ασθενέστερων, θα μπορούσε απλώς να χρηματοδοτεί τα δίδακτρά τους.
Το ζήτημα είναι πραγματικά πολύ βαθύ και αποτελεί ένα σημείο όπου μπορούν με ευκολία να διακριθούν από την μία οι φίλοι της ελευθερίας των επιλογών, και από την άλλη οι υποστηρικτές της άσκησης κρατικού ελέγχου και επιβολής των απόψεων κάποιων ανθρώπων σε άλλους.
Προσωπικά προτιμώ ένα σύστημα όπου το κάθε σχολείο είναι ιδιωτικό και έχει απόλυτη ελευθερία να καταρτίσει το πρόγραμμα σπουδών, να προσλάβει και να απολύσει καθηγητές, να προσφέρει πρόσθετες υπηρεσίες. Προτιμώ ένα σύστημα που το κράτος μού αποδίδει τα χρήματα που αντιστοιχούν για την εκπαίδευση του παιδιού μου (ας πούμε σε μορφή κουπονιού), και δίνει σε μένα την ελευθερία να επιλέξω ποιο ιδιωτικό σχολείο θα εμπιστευθώ (το οποίο και θα εισπράξει το σχετικό ποσό). Σκεφτείτε το τέλμα του σημερινού Δημόσιου Σχολείου, σκεφτείτε το χαμηλό ενδιαφέρον των καθηγητών, σκεφτείτε την κατάσταση των σχολικών κτιρίων και την ανεπάρκεια του εποπτικού υλικού, σκεφτείτε τα περιεχόμενα του αναλυτικού προγράμματος (και μέσω αυτού τα πρότυπα) που το κράτος επιβάλλει, σκεφτείτε πόσο εγκλωβισμένοι είμαστε όλοι μας σε ελάχιστες επιλογές. Σκεφτείτε τους φόρους που πληρώνετε και τι τελικά θα πάρετε πίσω από αυτούς (σε ποσότητα και ποιότητα υπηρεσιών). Αντιπαραβάλετε αυτήν την πραγματικότητα με ένα σύστημα που δίνει σε εσάς την δύναμη να επιλέξετε, να επιβραβεύσετε εμπράκτως την προσπάθεια και το αποτέλεσμα των καλών καθηγητών και των καλών διευθυντών, σκεφτείτε πως ο ανταγωνισμός θα βελτιώσει κατακόρυφα την ποιότητα των σχολείων, και πείτε μου: Γιατί τόσα χρόνια εμπιστευόμαστε το κράτος για να κάνει αυτήν την δουλειά; Ποιος ο λόγος μετά από τόσα χρόνια κακού αποτελέσματος να συνεχίσουμε να το εμπιστευόμαστε; Ελπίζει κανείς ότι η εναλλαγή των κομμάτων στην κυβέρνηση μπορεί να θεραπεύσει την εγγενή παθογένεια του συστήματος;
Οι ίδιες σκέψεις ισχύουν και για τον καταταλαιπωρημένο και λεηλατημένο από την διαφθορά κλάδο της υγείας…
3. Στὴν ἱδρυτικὴ διακήρυξη, στὸν τομέα τῶν ἀτομικῶν δικαιωμάτων, προτείνετε τὴν «ἀναγνώριση ὅλων τῶν δικαιωμάτων στὰ ζευγάρια τοῦ ἴδιου φύλου». Μπορεῖτε νὰ μοῦ διευκρινίσετε τὴ χρήση τοῦ ὅρου «ὅλα»; Πιὸ συγκεκριμένα, προσανατολίζεστε στὴν ἐπέκταση τοῦ δικαιώματος σύναψης πολιτικοῦ γάμου καὶ/ἢ υἱοθεσιῶν σὲ ὁμόφυλα ζευγάρια, ἢ προτιμᾶτε τὴ θεσμοθέτηση κάποιου τύπου συμφώνου συμβίωσης (μὲ ἢ χωρὶς δικαίωμα
υἱοθεσιῶν) σὲ ὁμόφυλα καὶ ἑτερόφυλα ζευγάρια, ὅπως ἔχουν προτείνει τὸ ΠΑΣΟΚ καὶ ὁ Συνασπισμός; Ἐπίσης, θὰ παρευρισκόσασταν σὲ μιὰ σχετικὴ ἐκδήλωση, ὅπως εἶναι τὸ Athens pride;
Νομίζω δεν υπάρχει πεδίο αβεβαιότητας σε αυτό που γράφει η πολιτική μας διακήρυξη. Όταν λέμε όλα, εννοούμε όλα. Γάμος και υιοθεσία. Και πλήρη κληρονομικά δικαιώματα. Επί του παρόντος βρίσκεται σε επεξεργασία το πολιτικό μας πρόγραμμα το οποίο είναι αρκετά αναλυτικό στα θέματα αυτά. Αναμείνατε μέχρι τις 29 Απριλίου που ολοκληρώνεται το ιδρυτικό μας συνέδριό, προκειμένου να έχετε τις προγραμματικές μας θέσεις.
Σχετικά με το Athens Pride, δεν μπορώ να μιλήσω εξ ονόματος άλλων. Προσωπικά, αν είμαι στην Αθήνα εκείνη την ημέρα, θα παραβρεθώ.
4. Στὸν ἴδιο τομέα, μιλᾶτε γιὰ διαχωρισμὸ Κράτους-Ἐκκλησίας. Πόσο εὔκολο θεωρεῖτε ἕνα τέτοιο ἐγχείρημα, ὅταν εἶναι γνωστὸ ὅτι ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδας εἶναι ποικιλλοτρόπως γαντζωμένη στὴν Πολιτεία; Πέραν τούτου, ἡ Ἐκκλησία ἔχει πάρα πολλὲς ψήφους, δὲν φοβᾶστε τὸ πολιτικὸ κόστος;
Δεν είναι εύκολο εγχείρημα, δεν είναι όμως και τόσο δύσκολο όσο δείχνει. Στοιχεία δημοσκοπήσεων δείχνουν ότι η κοινωνία είναι περισσότερο έτοιμη να κάνει το βήμα προς την απόλυτη κοσμικοποίηση του κράτους απ’ότι νομίζουμε. Ενδεικτικά σας παραπέμπω στην προ διετίας έρευνα της VPRC όπου το ποσοστό υπέρ του διαχωρισμού είναι περί το 50%. Παρότι η έρευνα έγινε σε μια ταραχώδη για την εκκλησία περίοδο, το ποσοστό είναι πολύ υψηλό και δεν μπορεί να αποδοθεί εξ ολοκλήρου στην συγκυρία.
Τα προνόμια που απολαμβάνει η Εκκλησία της Ελλάδος είναι σημαντικότατα και είναι λογικό να μάχεται σθεναρά να τα διατηρήσει. Είναι όμως κανόνας ότι όπου υπάρχουν ευνοημένοι από το κράτος, υπάρχουν και θιγόμενοι που πληρώνουν το οικονομικό και κοινωνικό κόστος. Δεν είναι δύσκολο να εντοπίσετε ποιοι είναι αυτοί.
Σχετικά με το πολιτικό κόστος της ΦΣ από την υποστήριξη τέτοιων θέσεων, μια γρήγορη ανάγνωση της ιδρυτικής μας διακήρυξης δείχνει ότι το πολιτικό κόστος δεν αποτελεί για μας ρυθμιστή της έκφρασης της γνώμης μας. Λέμε δυνατά αυτό που θεωρούμε σωστό, και προσκαλούμε όσους ενδιαφέρονται να εξετάσουν την αλήθεια των θέσεών μας να προσέλθουν για να τις συζητήσουμε.
5. Συνεχίζοντας τὴν προηγούμενη ἐρώτηση, ἕνας πραγματικὸς διαχωρισμὸς ἀπαιτεῖ μιὰ πραγματικὴ ἐπαναθεώρηση τῆς νομοθεσίας (καί, μοιραῖα, τῶν συνταγματικῶν διατάξεων) σὲ ὅτι ἀφορᾶ στὴ θρησκευτικὴ ἐλευθερία. Εἶναι στὸ πρόγραμμά σας ἡ προώθηση μιᾶς νέας συνταγματικῆς ἀναθεώρησης; Τὴ βλέπετε πιθανή, δεδομένου ὅτι τὰ δύο μεγάλα κόμματα εἶναι ἀπὸ ἐντελῶς ἀρνητικὰ (Ν.Δ.) ὣς ἄτολμα (ΠΑ.ΣΟ.Κ) σ᾿ αὐτὴ τὴν ἰδέα;
Το πρόγραμμά μας είναι υπό διαμόρφωση, αλλά όπως σωστά επισημαίνετε, πολλά από αυτά που προτείνουμε προϋποθέτουν συνταγματική αναθεώρηση. Σχετικά με την πιθανότητα να γίνει, νομίζω ότι δεν αρμόζει σε εμπεπλεγμένους στην πολιτική ανθρώπους να μιλούν απλώς για την πιθανότητα να γίνει κάτι. Είμαστε εδώ και αγωνιζόμαστε να προβληθούν οι ιδέες μας προκειμένου να το κάνουμε να συμβεί! Η έκταση στην οποία θα συμβεί θα είναι και το μέτρο της επιτυχίας μας. Πάντως, για να δώσω και μια ευθεία απάντηση στο ερώτημά σας, είμαι αισιόδοξος ότι η μέρα αυτή δεν αργεί.
6. Μιλᾶτε ἐπίσης γιὰ «ἀποποινικοποίηση τῆς χρήσης τῶν τοξικοεξαρτητικῶν οὐσιῶν». Πῶς περίπου τὸ σκέπτεσθε; Καθεστὼς πλήρους ἐλευθερίας (λ.χ. νὰ μπορεῖ κάποιο ἄτομο νὰ ἀγοράζει λίγη κοκαΐνη «γιὰ τὸ σπίτι») ἢ κάτι πιὸ περιορισμένο, ὅπως λ.χ. ἰσχύει στὴν Ὁλλανδία; Πιστεύετε ὅτι θὰ εἴχαμε προβλήματα μὲ τὴν κοινοτικὴ νομοθεσία μὲ τὴν ἀποποικοποίηση; Ὑπάρχει περίπτωση νὰ αὐξηθεῖ ἡ χρήση αὐτῶν τῶν οὐσιῶν,
μὲ συνεπαγόμενη αὔξηση τῶν θανάτων ἀπὸ ναρκωτικά;
Και πάλι, έχοντας υπό διαμόρφωση το πρόγραμμά μας, μπορώ μόνο να μιλήσω για τις δικές μου απόψεις επί του θέματος, οι οποίες όμως δεν απέχουν από την συνιστώσα των απόψεων εντός της ΦΣ.
Θεωρώ ότι τα ναρκωτικά αποτελούν κοινωνικό πρόβλημα μόνον γιατί είναι απαγορευμένα. Η τεχνητά υψηλή τιμή εξωθεί αυτούς που τα έχουν ανάγκη σε παραβατική συμπεριφορά με συνέπεια την αύξηση της εγκληματικότητας. Επίσης τους αναγκάζει να δρουν ως διαφημιστές και διακινητές με αποτέλεσμα την εξάπλωση της χρήσης. Οι ουσίες είναι άγνωστης ποιότητας και αυτό αποτελεί την βασική αιτία των θανάτων. Οι μόνοι ωφελημένοι είναι οι έμποροι και όσοι στελεχώνουν και εξοπλίζουν τους διωκτικούς μηχανισμούς οι οποίοι λειτουργούν με τεράστιο κόστος και πενιχρά αποτελέσματα.
Βασική αρχή της φιλελεύθερης ιδεολογίας είναι ότι κανείς δεν έχει το δικαίωμα να παρεμβαίνει στην σφαίρα της ιδιωτικότητας του ατόμου. Αν κάποιος επιθυμεί να κάνει χρήση οποιασδήποτε ουσίας είναι για μένα απολύτως ελεύθερος να το πράξει και να αναλάβει τις συνέπειες της ελεύθερης επιλογής του. Οι λοιπές ηθικολογίες θεωρώ ότι είναι εκ του πονηρού…
Το θέμα της συμβατότητας με την κοινοτική νομοθεσία το εξετάζουμε, και στο πρόγραμμά μας θα υπάρχει σχετική πρόνοια.
7. Ἀπὸ τὴ Μεταπολίτευση κι ἔπειτα, ἔχουν ἐμφανιστεῖ στὴν πολιτικὴ ζωὴ τῆς χώρας διάφορα κόμματα, μὲ διάφορες ἰδεολογικὲς τοποθετήσεις, ποὺ εἶχαν ὡς στόχο νὰ μειώσουν τὴ δύναμη τῶν δύο μεγάλων κομμάτων, νὰ ἐκπροσωπηθοῦν στὸ Κοινοβούλιο καὶ νὰ περάσουν κάποιες θέσεις τους. Ἀπὸ τὰ κόμματα ποὺ μπῆκαν τελικὰ στὸ Κοινοβούλιο (ΔΗ.ΑΝΑ., ΠΟΛ.ΑΝ., ΔΗ.Κ.ΚΙ.) οὐδὲν κατάφερε νὰ ἀλλάξει κάτι, ἐνῶ οἱ «Φιλελεύθεροι» τοῦ Στ. Μάνου δὲν κατέβηκαν κὰν στὶς ἐκλογὲς ὡς ἀνεξάρτητο κόμμα. Τί σᾶς κάνει νὰ πιστεύετε ὅτι ἡ «Φιλελεύθερη συμμαχία» θὰ ἐπιτύχει ἐκεῖ ποὺ ἀπέτυχαν οἱ ἄλλοι, χωρὶς κὰν μάλιστα ἀναγνωρίσιμη (ἀπὸ τὰ ΜΜΕ καὶ τὸ ἐκλογικὸ σῶμα) ἡγεσία;
Σωστά επισημαίνετε την προηγούμενη εμπειρία από την ίδρυση νέων κομμάτων και την σχεδόν καθολική αποτυχία τους να εμφανίσουν μια μακρόπνοη δυναμική. Ωστόσο στην περίπτωση της Φιλελεύθερης Συμμαχίας υπάρχουν αρκετά διαφοροποιητικά στοιχεία συγκριτικά με τις προηγούμενες απόπειρες:
1) Είναι μια κίνηση από «τα κάτω», από πολίτες που δεν είναι φθαρμένοι, εργάζονται, έχουν να δείξουν επιτυχίες στους τομείς της δραστηριότητάς τους.
2) Δεν υπάρχουν μεταξύ μας «καταξιωμένοι» πολιτικοί που να έχουν ψηλά στην ατζέντα τους την πολιτική τους επιβίωση που είναι σχεδόν ταυτόσημη με την κοινοβουλευτική παρουσία.
3) Κανείς δεν μπορεί να μας προσάψει ιδιοτέλεια και καιροσκοπισμό (ειδικά όταν κύριο επιχείρημά μας είναι περιορισμός του κράτους και των προσοδοθηρικών ομάδων που το απομυζούν).
4) Το μοντέλο οργάνωσης (που είναι υπό διαμόρφωση) είναι πιθανόν να έχει πρωτοποριακά χαρακτηριστικά που μας διαφοροποιούν. Οι εκπεφρασμένες απόψεις μου επί των οργανωτικών, τις οποίες δείχνουν να συμμερίζονται αρκετοί συνάδελφοι, περιλαμβάνουν την μη ύπαρξη πειθαρχικού συμβουλίου, καθώς και την μη ύπαρξη αρχηγού (πέραν του τυπικού ορισμού που ο νόμος απαιτεί)! Θεωρώ ότι πρέπει να διατηρήσουμε την ιδιότητα των εργαζομένων ανθρώπων που ζουν μέσα στην κοινωνία και όχι σε ένα virtual κόσμο όπως οι περισσότεροι των πολιτικών. Θεματικές επιτροπές με 2-3 εναλλακτικούς spokespersons η καθεμία αρκούν για τις ανάγκες της επικοινωνίας μας. Κατά τα άλλα, η σχεδόν εντελώς επίπεδη δομή θα εμπεδώσει την αντίληψη στους υπόλοιπους πολίτες του ανοικτού και προσβάσιμου κόμματος και είναι συμβατές με το φιλελεύθερο πνεύμα που δύσκολα αποδέχεται αυθεντίες και εξουσίες. Ελπίζω οι προτάσεις μου αυτές να γίνουν αποδεκτές. Φυσικά, η απόλυτη διαφάνεια στην χρηματοδότηση και τις δαπάνες πρέπει να θεωρείται δεδομένη (δυστυχώς και αυτό πρωτοποριακό για την ελληνική πολιτική ζωή)
5) Η ύπαρξη του internet και η ραγδαία αύξηση των πολιτών που έχουν πρόσβαση σε αυτό αφαιρεί ένα από τα κυριότερα «αναχώματα» ανεξάρτητης πολιτικής δράσης που είναι η πρόσβαση στα μέσα. Οι προηγούμενες προσπάθειες, δυστυχώς για τους πρωτεργάτες τους, δεν είχαν αυτό το προνόμιο. Αν δεν υπήρχε το internet απλά η Φιλελεύθερη Συμμαχία δεν θα υπήρχε. Αν θέλετε πιστέψτε το, πριν την ένταξή μου στην ΦΣ δεν γνώριζα κανέναν από τους σημερινούς «συμμάχους» μου. Χωρίς το internet δεν θα είχαμε καν την ευκαιρία να «συζητάμε» οι δυο μας τώρα. Ο παράγων αυτός είναι τόσο μεγάλης σημασίας, ώστε πραγματικά να καθιστά πιθανή οποιαδήποτε έκβαση για το εγχείρημά μας. Επαφίεται σε μας να κάνουμε σοφή χρήση του.
6) Τελευταίο και σημαντικότερο: Οι αρχές μας και οι ιδέες μας δίνουν λύση στα σημερινά προβλήματα. Το πιστεύουμε και είμαστε έτοιμοι να το συζητήσουμε με κάθε έναν καλόπιστο που αναζητά λύσεις. Σύμφωνα με τον Β.Ουγκώ: «Τίποτα δεν είναι δυνατότερο από μια ιδέα που ο καιρός της έχει έρθει.»
Εὐχαριστῶ.
1. Τί περίπου πρεσβεύει ἡ φιλελεύθερη ἰδεολογία γιὰ τὴν οἰκονομία; Ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία ἔχει συνδέσει τὶς φιλελεύθερες προτάσεις μὲ αὔξηση τῆς ἀνεργίας, μείωση τῶν ἀποδοχῶν καὶ τῶν «κεκτημένων δικαιωμάτων» (διάφορα ἐπιδόματα, περιορισμοὺς στὶς ἀπολύσεις κλπ) μὲ ἀποτέλεσμα τὴν πτώση τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου. Ἐσεῖς τί ἀπαντᾶτε σ᾿ αὐτοὺς τοὺς φόβους;
Είναι αλήθεια ότι η φιλελεύθερη ιδεολογία είναι κατασυκοφαντημένη στην Ελλάδα, και αυτό απετέλεσε έναν από τους κύριους λόγους που αναλάβαμε την πρωτοβουλία ίδρυσης ενός φιλελεύθερου κόμματος.
Οι φιλελεύθεροι θεωρούν ότι μια οικονομία που λειτουργεί μέσα σε ένα ελάχιστο ρυθμιστικό πλαίσιο μπορεί να παράγει ευημερία για τα μέλη της και να καλύψει με βέλτιστο τρόπο τις ανάγκες τους και τις προτεραιότητές τους. Αντίθετα, η επιβολή «στενού» κανονιστικού πλαισίου στην οικονομία, ακόμη και αν γίνεται με φαινομενικά αγνές προθέσεις, οδηγεί την οικονομία σε τέλμα, με υψηλά ποσοστά ανεργίας, χαμηλή ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα. Μια φτωχή, «αυτιστική» οικονομία δεν μπορεί να παράγει το πλεόνασμα που απαιτείται για την άσκηση αποτελεσματικής κοινωνικής πολιτικής, και αυτό μαθηματικά εξωθεί τα ασθενέστερα οικονομικά στρώματα (διάβαζε: τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους μας) σε εγκλωβισμό και εξαθλίωση.
Ας μην πάμε μακριά. Είναι πολύ εύκολο να δείτε γύρω σας εδώ στην Ελλάδα την καχεξία του «παραγωγικού» μας μοντέλου, την δυσμενή θέση που βρίσκονται οι ελληνικές επιχειρήσεις απέναντι στον διεθνή ανταγωνισμό με αποτέλεσμα να χάνονται με αυξανόμενους ρυθμούς θέσεις εργασίας. Την ανεργία αυτή αυτοκαταστροφικά προσπαθούμε να απορροφήσουμε γιγαντώνοντας τον Δημόσιο Τομέα, γεγονός που μας εγκλωβίζει ακόμα περισσότερο στον φαύλο κύκλο. Δανειζόμαστε για να καλύπτουμε όλην αυτή την αναποτελεσματικότητα, χωρίς ουσιαστικά να βελτιώνουμε την θέση μας. Την ίδια στιγμή άλλες χώρες στην Ευρώπη σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα κατάφεραν από πολύ πίσω μας να έχουν βρεθεί πολύ μπροστά μας. Τα παραδείγματα αυτά νομίζω δείχνουν τον δρόμο και είναι αρκετά για να κατευνάσουν τις ανησυχίες που προκαλεί η δεσπόζουσα κρατικιστική επιχειρηματολογία.
Σχετικά με τα κεκτημένα δικαιώματα στα οποία αναφέρεστε, θα ήθελα να προσκαλέσω τους αναγνώστες σας να σκεφτούν ποιοι κατά μείζονα λόγο τα απολαμβάνουν και στις πλάτες ποιων είναι θεμελιωμένα… ειδικά τώρα που πλησιάζει για πολλούς η περίοδος υποβολής φορολογικών δηλώσεων.
2. Ἡ παιδεία θὰ μποροῦσε νὰ χαρακτηριστεῖ ὡς ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ σημαντικὰ ζητήματα τῆς προηγούμενης καὶ τῆς φετεινῆς χρονιᾶς. Ποιά εἶναι ἡ γνώμη σας γιὰ τὴ σχέση ἐκπαιδευτικῶν ἱδρυμάτων (διαφόρων βαθμίδων) καὶ κράτους;
Η παιδεία αποτελεί ακρογωνιαίο ζήτημα για τους Φιλελεύθερους, και η Φιλελεύθερη Συμμαχία έχει τοποθετηθεί στην πολιτική της διακήρυξη επί της σχέσης του κράτους και της εκπαιδευτικών ιδρυμάτων ως εξής: «...απόλυτη ανεξαρτησία (οικονομική, διοικητική, εκπαιδευτική) των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων όλων των βαθμίδων από το κράτος.»
Το συνέδριό μας που θα γίνει στις 28-29 Απριλίου θα επεξεργαστεί και εκδώσει και τις σχετικές προγραμματικές μας θέσεις.
Σε ότι με αφορά, υποστηρίζω την απόλυτη ανεξαρτητοποίηση της παροχής υπηρεσιών εκπαίδευσης από το κράτος. Δεν σας κρύβω ότι τρέφω μεγάλη υποψία απέναντι στις προθέσεις της κρατικής εξουσίας να ελέγξει την Παιδεία. Και εθλίβην όταν διάβασα τις προγραμματικές θέσεις του ΠαΣοΚ επί του θέματος, όπου η επιχειρηματολογία υπέρ της αναγνώρισης των λειτουργούντων τριτοβάθμιων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων ήταν ότι έτσι θα δοθεί η δυνατότητα στο κράτος να ελέγξει την λειτουργία τους!
Αν το κράτος κόπτονταν μόνον για την δυνατότητα πρόσβασης στην εκπαίδευση των οικονομικά ασθενέστερων, θα μπορούσε απλώς να χρηματοδοτεί τα δίδακτρά τους.
Το ζήτημα είναι πραγματικά πολύ βαθύ και αποτελεί ένα σημείο όπου μπορούν με ευκολία να διακριθούν από την μία οι φίλοι της ελευθερίας των επιλογών, και από την άλλη οι υποστηρικτές της άσκησης κρατικού ελέγχου και επιβολής των απόψεων κάποιων ανθρώπων σε άλλους.
Προσωπικά προτιμώ ένα σύστημα όπου το κάθε σχολείο είναι ιδιωτικό και έχει απόλυτη ελευθερία να καταρτίσει το πρόγραμμα σπουδών, να προσλάβει και να απολύσει καθηγητές, να προσφέρει πρόσθετες υπηρεσίες. Προτιμώ ένα σύστημα που το κράτος μού αποδίδει τα χρήματα που αντιστοιχούν για την εκπαίδευση του παιδιού μου (ας πούμε σε μορφή κουπονιού), και δίνει σε μένα την ελευθερία να επιλέξω ποιο ιδιωτικό σχολείο θα εμπιστευθώ (το οποίο και θα εισπράξει το σχετικό ποσό). Σκεφτείτε το τέλμα του σημερινού Δημόσιου Σχολείου, σκεφτείτε το χαμηλό ενδιαφέρον των καθηγητών, σκεφτείτε την κατάσταση των σχολικών κτιρίων και την ανεπάρκεια του εποπτικού υλικού, σκεφτείτε τα περιεχόμενα του αναλυτικού προγράμματος (και μέσω αυτού τα πρότυπα) που το κράτος επιβάλλει, σκεφτείτε πόσο εγκλωβισμένοι είμαστε όλοι μας σε ελάχιστες επιλογές. Σκεφτείτε τους φόρους που πληρώνετε και τι τελικά θα πάρετε πίσω από αυτούς (σε ποσότητα και ποιότητα υπηρεσιών). Αντιπαραβάλετε αυτήν την πραγματικότητα με ένα σύστημα που δίνει σε εσάς την δύναμη να επιλέξετε, να επιβραβεύσετε εμπράκτως την προσπάθεια και το αποτέλεσμα των καλών καθηγητών και των καλών διευθυντών, σκεφτείτε πως ο ανταγωνισμός θα βελτιώσει κατακόρυφα την ποιότητα των σχολείων, και πείτε μου: Γιατί τόσα χρόνια εμπιστευόμαστε το κράτος για να κάνει αυτήν την δουλειά; Ποιος ο λόγος μετά από τόσα χρόνια κακού αποτελέσματος να συνεχίσουμε να το εμπιστευόμαστε; Ελπίζει κανείς ότι η εναλλαγή των κομμάτων στην κυβέρνηση μπορεί να θεραπεύσει την εγγενή παθογένεια του συστήματος;
Οι ίδιες σκέψεις ισχύουν και για τον καταταλαιπωρημένο και λεηλατημένο από την διαφθορά κλάδο της υγείας…
3. Στὴν ἱδρυτικὴ διακήρυξη, στὸν τομέα τῶν ἀτομικῶν δικαιωμάτων, προτείνετε τὴν «ἀναγνώριση ὅλων τῶν δικαιωμάτων στὰ ζευγάρια τοῦ ἴδιου φύλου». Μπορεῖτε νὰ μοῦ διευκρινίσετε τὴ χρήση τοῦ ὅρου «ὅλα»; Πιὸ συγκεκριμένα, προσανατολίζεστε στὴν ἐπέκταση τοῦ δικαιώματος σύναψης πολιτικοῦ γάμου καὶ/ἢ υἱοθεσιῶν σὲ ὁμόφυλα ζευγάρια, ἢ προτιμᾶτε τὴ θεσμοθέτηση κάποιου τύπου συμφώνου συμβίωσης (μὲ ἢ χωρὶς δικαίωμα
υἱοθεσιῶν) σὲ ὁμόφυλα καὶ ἑτερόφυλα ζευγάρια, ὅπως ἔχουν προτείνει τὸ ΠΑΣΟΚ καὶ ὁ Συνασπισμός; Ἐπίσης, θὰ παρευρισκόσασταν σὲ μιὰ σχετικὴ ἐκδήλωση, ὅπως εἶναι τὸ Athens pride;
Νομίζω δεν υπάρχει πεδίο αβεβαιότητας σε αυτό που γράφει η πολιτική μας διακήρυξη. Όταν λέμε όλα, εννοούμε όλα. Γάμος και υιοθεσία. Και πλήρη κληρονομικά δικαιώματα. Επί του παρόντος βρίσκεται σε επεξεργασία το πολιτικό μας πρόγραμμα το οποίο είναι αρκετά αναλυτικό στα θέματα αυτά. Αναμείνατε μέχρι τις 29 Απριλίου που ολοκληρώνεται το ιδρυτικό μας συνέδριό, προκειμένου να έχετε τις προγραμματικές μας θέσεις.
Σχετικά με το Athens Pride, δεν μπορώ να μιλήσω εξ ονόματος άλλων. Προσωπικά, αν είμαι στην Αθήνα εκείνη την ημέρα, θα παραβρεθώ.
4. Στὸν ἴδιο τομέα, μιλᾶτε γιὰ διαχωρισμὸ Κράτους-Ἐκκλησίας. Πόσο εὔκολο θεωρεῖτε ἕνα τέτοιο ἐγχείρημα, ὅταν εἶναι γνωστὸ ὅτι ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδας εἶναι ποικιλλοτρόπως γαντζωμένη στὴν Πολιτεία; Πέραν τούτου, ἡ Ἐκκλησία ἔχει πάρα πολλὲς ψήφους, δὲν φοβᾶστε τὸ πολιτικὸ κόστος;
Δεν είναι εύκολο εγχείρημα, δεν είναι όμως και τόσο δύσκολο όσο δείχνει. Στοιχεία δημοσκοπήσεων δείχνουν ότι η κοινωνία είναι περισσότερο έτοιμη να κάνει το βήμα προς την απόλυτη κοσμικοποίηση του κράτους απ’ότι νομίζουμε. Ενδεικτικά σας παραπέμπω στην προ διετίας έρευνα της VPRC όπου το ποσοστό υπέρ του διαχωρισμού είναι περί το 50%. Παρότι η έρευνα έγινε σε μια ταραχώδη για την εκκλησία περίοδο, το ποσοστό είναι πολύ υψηλό και δεν μπορεί να αποδοθεί εξ ολοκλήρου στην συγκυρία.
Τα προνόμια που απολαμβάνει η Εκκλησία της Ελλάδος είναι σημαντικότατα και είναι λογικό να μάχεται σθεναρά να τα διατηρήσει. Είναι όμως κανόνας ότι όπου υπάρχουν ευνοημένοι από το κράτος, υπάρχουν και θιγόμενοι που πληρώνουν το οικονομικό και κοινωνικό κόστος. Δεν είναι δύσκολο να εντοπίσετε ποιοι είναι αυτοί.
Σχετικά με το πολιτικό κόστος της ΦΣ από την υποστήριξη τέτοιων θέσεων, μια γρήγορη ανάγνωση της ιδρυτικής μας διακήρυξης δείχνει ότι το πολιτικό κόστος δεν αποτελεί για μας ρυθμιστή της έκφρασης της γνώμης μας. Λέμε δυνατά αυτό που θεωρούμε σωστό, και προσκαλούμε όσους ενδιαφέρονται να εξετάσουν την αλήθεια των θέσεών μας να προσέλθουν για να τις συζητήσουμε.
5. Συνεχίζοντας τὴν προηγούμενη ἐρώτηση, ἕνας πραγματικὸς διαχωρισμὸς ἀπαιτεῖ μιὰ πραγματικὴ ἐπαναθεώρηση τῆς νομοθεσίας (καί, μοιραῖα, τῶν συνταγματικῶν διατάξεων) σὲ ὅτι ἀφορᾶ στὴ θρησκευτικὴ ἐλευθερία. Εἶναι στὸ πρόγραμμά σας ἡ προώθηση μιᾶς νέας συνταγματικῆς ἀναθεώρησης; Τὴ βλέπετε πιθανή, δεδομένου ὅτι τὰ δύο μεγάλα κόμματα εἶναι ἀπὸ ἐντελῶς ἀρνητικὰ (Ν.Δ.) ὣς ἄτολμα (ΠΑ.ΣΟ.Κ) σ᾿ αὐτὴ τὴν ἰδέα;
Το πρόγραμμά μας είναι υπό διαμόρφωση, αλλά όπως σωστά επισημαίνετε, πολλά από αυτά που προτείνουμε προϋποθέτουν συνταγματική αναθεώρηση. Σχετικά με την πιθανότητα να γίνει, νομίζω ότι δεν αρμόζει σε εμπεπλεγμένους στην πολιτική ανθρώπους να μιλούν απλώς για την πιθανότητα να γίνει κάτι. Είμαστε εδώ και αγωνιζόμαστε να προβληθούν οι ιδέες μας προκειμένου να το κάνουμε να συμβεί! Η έκταση στην οποία θα συμβεί θα είναι και το μέτρο της επιτυχίας μας. Πάντως, για να δώσω και μια ευθεία απάντηση στο ερώτημά σας, είμαι αισιόδοξος ότι η μέρα αυτή δεν αργεί.
6. Μιλᾶτε ἐπίσης γιὰ «ἀποποινικοποίηση τῆς χρήσης τῶν τοξικοεξαρτητικῶν οὐσιῶν». Πῶς περίπου τὸ σκέπτεσθε; Καθεστὼς πλήρους ἐλευθερίας (λ.χ. νὰ μπορεῖ κάποιο ἄτομο νὰ ἀγοράζει λίγη κοκαΐνη «γιὰ τὸ σπίτι») ἢ κάτι πιὸ περιορισμένο, ὅπως λ.χ. ἰσχύει στὴν Ὁλλανδία; Πιστεύετε ὅτι θὰ εἴχαμε προβλήματα μὲ τὴν κοινοτικὴ νομοθεσία μὲ τὴν ἀποποικοποίηση; Ὑπάρχει περίπτωση νὰ αὐξηθεῖ ἡ χρήση αὐτῶν τῶν οὐσιῶν,
μὲ συνεπαγόμενη αὔξηση τῶν θανάτων ἀπὸ ναρκωτικά;
Και πάλι, έχοντας υπό διαμόρφωση το πρόγραμμά μας, μπορώ μόνο να μιλήσω για τις δικές μου απόψεις επί του θέματος, οι οποίες όμως δεν απέχουν από την συνιστώσα των απόψεων εντός της ΦΣ.
Θεωρώ ότι τα ναρκωτικά αποτελούν κοινωνικό πρόβλημα μόνον γιατί είναι απαγορευμένα. Η τεχνητά υψηλή τιμή εξωθεί αυτούς που τα έχουν ανάγκη σε παραβατική συμπεριφορά με συνέπεια την αύξηση της εγκληματικότητας. Επίσης τους αναγκάζει να δρουν ως διαφημιστές και διακινητές με αποτέλεσμα την εξάπλωση της χρήσης. Οι ουσίες είναι άγνωστης ποιότητας και αυτό αποτελεί την βασική αιτία των θανάτων. Οι μόνοι ωφελημένοι είναι οι έμποροι και όσοι στελεχώνουν και εξοπλίζουν τους διωκτικούς μηχανισμούς οι οποίοι λειτουργούν με τεράστιο κόστος και πενιχρά αποτελέσματα.
Βασική αρχή της φιλελεύθερης ιδεολογίας είναι ότι κανείς δεν έχει το δικαίωμα να παρεμβαίνει στην σφαίρα της ιδιωτικότητας του ατόμου. Αν κάποιος επιθυμεί να κάνει χρήση οποιασδήποτε ουσίας είναι για μένα απολύτως ελεύθερος να το πράξει και να αναλάβει τις συνέπειες της ελεύθερης επιλογής του. Οι λοιπές ηθικολογίες θεωρώ ότι είναι εκ του πονηρού…
Το θέμα της συμβατότητας με την κοινοτική νομοθεσία το εξετάζουμε, και στο πρόγραμμά μας θα υπάρχει σχετική πρόνοια.
7. Ἀπὸ τὴ Μεταπολίτευση κι ἔπειτα, ἔχουν ἐμφανιστεῖ στὴν πολιτικὴ ζωὴ τῆς χώρας διάφορα κόμματα, μὲ διάφορες ἰδεολογικὲς τοποθετήσεις, ποὺ εἶχαν ὡς στόχο νὰ μειώσουν τὴ δύναμη τῶν δύο μεγάλων κομμάτων, νὰ ἐκπροσωπηθοῦν στὸ Κοινοβούλιο καὶ νὰ περάσουν κάποιες θέσεις τους. Ἀπὸ τὰ κόμματα ποὺ μπῆκαν τελικὰ στὸ Κοινοβούλιο (ΔΗ.ΑΝΑ., ΠΟΛ.ΑΝ., ΔΗ.Κ.ΚΙ.) οὐδὲν κατάφερε νὰ ἀλλάξει κάτι, ἐνῶ οἱ «Φιλελεύθεροι» τοῦ Στ. Μάνου δὲν κατέβηκαν κὰν στὶς ἐκλογὲς ὡς ἀνεξάρτητο κόμμα. Τί σᾶς κάνει νὰ πιστεύετε ὅτι ἡ «Φιλελεύθερη συμμαχία» θὰ ἐπιτύχει ἐκεῖ ποὺ ἀπέτυχαν οἱ ἄλλοι, χωρὶς κὰν μάλιστα ἀναγνωρίσιμη (ἀπὸ τὰ ΜΜΕ καὶ τὸ ἐκλογικὸ σῶμα) ἡγεσία;
Σωστά επισημαίνετε την προηγούμενη εμπειρία από την ίδρυση νέων κομμάτων και την σχεδόν καθολική αποτυχία τους να εμφανίσουν μια μακρόπνοη δυναμική. Ωστόσο στην περίπτωση της Φιλελεύθερης Συμμαχίας υπάρχουν αρκετά διαφοροποιητικά στοιχεία συγκριτικά με τις προηγούμενες απόπειρες:
1) Είναι μια κίνηση από «τα κάτω», από πολίτες που δεν είναι φθαρμένοι, εργάζονται, έχουν να δείξουν επιτυχίες στους τομείς της δραστηριότητάς τους.
2) Δεν υπάρχουν μεταξύ μας «καταξιωμένοι» πολιτικοί που να έχουν ψηλά στην ατζέντα τους την πολιτική τους επιβίωση που είναι σχεδόν ταυτόσημη με την κοινοβουλευτική παρουσία.
3) Κανείς δεν μπορεί να μας προσάψει ιδιοτέλεια και καιροσκοπισμό (ειδικά όταν κύριο επιχείρημά μας είναι περιορισμός του κράτους και των προσοδοθηρικών ομάδων που το απομυζούν).
4) Το μοντέλο οργάνωσης (που είναι υπό διαμόρφωση) είναι πιθανόν να έχει πρωτοποριακά χαρακτηριστικά που μας διαφοροποιούν. Οι εκπεφρασμένες απόψεις μου επί των οργανωτικών, τις οποίες δείχνουν να συμμερίζονται αρκετοί συνάδελφοι, περιλαμβάνουν την μη ύπαρξη πειθαρχικού συμβουλίου, καθώς και την μη ύπαρξη αρχηγού (πέραν του τυπικού ορισμού που ο νόμος απαιτεί)! Θεωρώ ότι πρέπει να διατηρήσουμε την ιδιότητα των εργαζομένων ανθρώπων που ζουν μέσα στην κοινωνία και όχι σε ένα virtual κόσμο όπως οι περισσότεροι των πολιτικών. Θεματικές επιτροπές με 2-3 εναλλακτικούς spokespersons η καθεμία αρκούν για τις ανάγκες της επικοινωνίας μας. Κατά τα άλλα, η σχεδόν εντελώς επίπεδη δομή θα εμπεδώσει την αντίληψη στους υπόλοιπους πολίτες του ανοικτού και προσβάσιμου κόμματος και είναι συμβατές με το φιλελεύθερο πνεύμα που δύσκολα αποδέχεται αυθεντίες και εξουσίες. Ελπίζω οι προτάσεις μου αυτές να γίνουν αποδεκτές. Φυσικά, η απόλυτη διαφάνεια στην χρηματοδότηση και τις δαπάνες πρέπει να θεωρείται δεδομένη (δυστυχώς και αυτό πρωτοποριακό για την ελληνική πολιτική ζωή)
5) Η ύπαρξη του internet και η ραγδαία αύξηση των πολιτών που έχουν πρόσβαση σε αυτό αφαιρεί ένα από τα κυριότερα «αναχώματα» ανεξάρτητης πολιτικής δράσης που είναι η πρόσβαση στα μέσα. Οι προηγούμενες προσπάθειες, δυστυχώς για τους πρωτεργάτες τους, δεν είχαν αυτό το προνόμιο. Αν δεν υπήρχε το internet απλά η Φιλελεύθερη Συμμαχία δεν θα υπήρχε. Αν θέλετε πιστέψτε το, πριν την ένταξή μου στην ΦΣ δεν γνώριζα κανέναν από τους σημερινούς «συμμάχους» μου. Χωρίς το internet δεν θα είχαμε καν την ευκαιρία να «συζητάμε» οι δυο μας τώρα. Ο παράγων αυτός είναι τόσο μεγάλης σημασίας, ώστε πραγματικά να καθιστά πιθανή οποιαδήποτε έκβαση για το εγχείρημά μας. Επαφίεται σε μας να κάνουμε σοφή χρήση του.
6) Τελευταίο και σημαντικότερο: Οι αρχές μας και οι ιδέες μας δίνουν λύση στα σημερινά προβλήματα. Το πιστεύουμε και είμαστε έτοιμοι να το συζητήσουμε με κάθε έναν καλόπιστο που αναζητά λύσεις. Σύμφωνα με τον Β.Ουγκώ: «Τίποτα δεν είναι δυνατότερο από μια ιδέα που ο καιρός της έχει έρθει.»
Εὐχαριστῶ.
9 Comments:
Ευχαριστώ για την φιλοξενία Gordon, θα βάλω και στο blog μου μια σχετική παραπομπή.
Ο τίτλος πάντως είναι πάσα για καρφί σε πρώτο χρόνο από κάποιον εύστροφο "αριστερό": "Συνέντευξη με έναν φιλελεύθερο... ότι κοντινότερο στην συνέντευξη με έναν βρυκόλακα!". :-)
Ναί, ἀπὸ ἐκεῖ τὸ πῆρα :) Εἶναι κάτι σὰν ἀμυντικὸ χιοῦμορ: «μὲ λὲς δράκουλα; ἔ, εἶμαι βρυκόλακας, ἀλλὰ ἂν διαβάσεις θὰ δεῖς ὅτι δὲν εἶναι ἔτσι». Ὅσο γιὰ τὴ φιλοξενία χαρά μου, ἡ κυκλοφορία τῶν ἀπόψεων βοηθᾶ στὴ ζύμωση τῶν θέσεων καὶ στὶς συμμαχίες.
μια παρατηρηση μονο, γιατι λετε οτι οι Φιλελευθεροι του κ. Μανου δεν κατεβηκαν σε εκλογες? Κατεβηκαν και μαλιστα δυο φορες νομιζω (ευρωεκλογες και εθνικες)!
SG, γιατὶ αὐτὴ τὴν ἐντύπωση ἔχω. Ἂν κάνω λάθος ζητῶ συγνώμη καὶ ἀποσύρω τὸ σχόλιο. Πάντως στὶς βουλευτικὲς ἐκλογὲς τοῦ 2000 κατέβηκαν σὲ συνεργασία μὲ τὴ Ν.Δ., ὁπότε πρακτικὰ δὲν εἶχαν ἀνεξάρτητη φωνή. Μ᾿ αὐτὴ τὴν ἔννοια τὸ εἶπα. Ἀλλὰ ὅπως εἶπα, κάθε διόρθωση εἶναι εὐπρόσδεκτη :)
Οι Φιλελεύθεροι νομίζω ήταν και στις τελευταίες εκλογές (απλά συνεργάστηκαν με το ΠΑΣΟΚ στο επικρατείας). Ο S G έχει δίκιο.
Μιὰ πρόχειρη ἔρευνα στὸ www.bulls.gr ἔδειξε τὰ ἑξῆς:
Πρῶτον, ὅτι στὶς βουλευτικὲς ἐκλογὲς τοῦ 2000 οἱ Φιλελεύθεροι συνεργάστηκαν μὲ τὴ Ν.Δ. καὶ ἔβγαλαν δύο βουλευτές, τὸν ἴδιο τὸν Μάνο καὶ ἕναν ἀκόμη. Πάντως δὲν κατέβηκαν σὲ ἀνεξάρτητο ψηφοδέλτιο, ἀλλὰ ὡς συνεργαζόμενοι.
Δεύτερον, ὅτι τὸ κόμμα ἀνέστειλε τὴ λειτουργία του πρὶν τὶς ἐκλογὲς τοῦ 2004, ἑπομένως ἡ συνεργασία τοῦ Στέφανου Μάνου μὲ τὸ ΠΑ.ΣΟ.Κ. δὲν ἦταν κομματική, ἀλλὰ ἀτομική. Ἄλλωστε στὸ ἴδιο ψηφοδέλτιο ἦταν καὶ ὁ Ἀνδρέας Ἀνδριανόπουλος, ποὺ δὲν ἀνῆκε στοὺς Φιλελεύθερους. Καὶ σὲ τελικὴ ἀνάλυση, φιλελεύθερες ἀποψεις ἀκούστηκαν στὴν παροῦσα Βουλὴ καὶ ἀπὸ ἄλλα μέλη της, τί πάει νὰ πεῖ αὐτο; ὅτι εἶναι ὅλοι μὲ τὸν Μάνο;
Γιὰ τὶς εὐρωεκλογὲς τοῦ 1999 καὶ τοῦ 2004 τὸ σάιτ δὲν λέει τίποτε.
Ἐν πάσῃ περιπτώση, στὴν ἐρώτηση χρησιμοποίησα τὸ ἐπιχείρημα ὅτι κι ἄλλα κόμματα ξεκίνησαν στὸ παρελθόν, ἀλλὰ στὴν πορεία εἶδαν ὅτι δὲν τὰ καταφέρνουν καὶ τὰ παράτησαν, γιὰ νὰ ρωτήσω τελικὰ πῶς σκοπεύει νὰ κινηθεῖ ἡ Φ.Σ.
Post a Comment